Առաջին համաշխարհային պատերազմը ճգնաժամային իրավիճակ էր ստեղծել Հնչակյան կուսակցության շարքերում: Փարիզում գտնվող նրա կենտրոնական վարչությունը փաստացի չէր գործում: Այդ պայմաններում Թիֆլիսում կազմավորվում է կուսակցության նոր ղեկավար մարմինը, որի կազմում ընտրվում է Տաշիրը (Սիմոն Հովվյան): 1916–1917 թթ. նա աշխատակցել է «Գաղափար» թերթին, եղել է նաև թերթի խմբագիրը: Տաշիրը Հայկական հարցի լուծումը կապում էր միջազգային սոցիալ-դեմոկրատիայի հաղթանակի և ազգերի ինքնորոշման իրավունքի հետ: 1917 թ. Փետրվարյան հեղափոխությունից հետո Տաշիրն ակտիվ գործունեություն էր ծավալել Հայաստանում` տեղական իշխանության նոր մարմինների ձևավորման ուղղությամբ: 1917–1920 թթ., երբ Անդրկովկասի հնչակյանների շարքերում ուժգնանում էր ՌՍԴԲԿ-ին միանալու ձգտումը, Տաշիրը հանդես է եկել Հնչակյան կուսակցության ինքնուրույն գոյության տեսակետի պաշտպանությամբ: 1919 թ. նա խմբագրել է «Գործավոր» թերթը: Իր հոդվածներում Տաշիրը ընդգծում էր այն միտքը, որ հայ ժողովրդի ազատագրությունը կապված էր ոչ թե եվրոպական տերությունների, այլ Խորհրդային Ռուսաստանի վարած քաղաքականության և հայ իրականության ներքին պայմանների հետ:Տ աշիրն ընդդիմադիր կեցվածք ուներ Հայաստանի Առաջին հանրապետությունում իշխող ՀՅԴ-ի նկատմամբ:

KeywordsTashir (Simon Hovvian) Hunchak Party “Gaghapar” “Gortsavor” social-democracy Menshevik Party Bolshevik Party․

Raffi is one of the greatest Armenian writers, whose works reflected the spiritual quests of our people, its political goals and historical vicissitudes, love of freedom and patriotism. At present, the supporters of globalism criticize its concepts of ideological struggle, liberation from foreign yoke, education of national identity, the national image itself under the pretext that its views on the world and the universe do not correspond to the modern principles of freedom and democracy. The article shows that all the accusations against Raffi amount to the destruction of the Armenian national identity, the assertion of cosmopolitanism, subordination of spiritual life to the dictates of Western ideology, which ultimately amounts to the “dismantling” of the Armenian people. The author also draws attention to the peculiarities of the prose writer's artistic skill, which were later embodied also in the works of classics of Russian and Western literature of the XIX–XX centuries.

KeywordsRaffi globalism patriotism democracy national identity national dignity classical literature